Goriot – charakterystyka
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Takie zachowanie zniechęciło panią Vauquer. W dodatku były kupiec po dwóch latach poprosił o przeniesienie na drugie piętro, do tańszego mieszkania. Było to przejawem pogorszenia się jego sytuacji finansowej; z eleganckiego starszego pana stał się nadmiernie oszczędnym, zaniedbanym człowiekiem. Wówczas przestano go tytułować panem – mieszkańcy pensjonatu nazywali go ojcem Goriot.

Córki odwiedzały ojca tylko wówczas, gdy potrzebowały pieniędzy. Jedynym człowiekiem, który okazywał mu bezinteresowne przywiązanie był jego sąsiad z pensjonatu – student Eugeniusz de Rastignac. Nawet gdy stał się kochankiem pani de Nucingen starał się wpłynąć na jej stosunek do ojca. Goriot, zachwycony młodym człowiekiem, zainwestował niemal wszystkie pieniądze w przygotowanie mieszkania dla niego, w którym Eugeniusz mógłby się spotykać z Delfiną. On sam pragnął zamieszkać w pokoiku na piętrze, by stamtąd cieszyć się szczęściem córki i móc ją widywać. Jednak nie zdążył zrealizować w pełni swoich zamierzeń – kolejne żądania finansowe córek wywołały wstrząs i ciężką chorobę. Umierającego Goriota pielęgnował tylko Rastignac i jego kolega - Bianchon. Delfina i Anastazja zajęte swoimi sprawami nie znalazły czasu na odwiedzenie ojca; pani de Restaud pojawiła się, gdy był on już nieprzytomny.

Biografia Goriota pokazuje wyraźnie, że jego postawa doprowadziła do klęski. Jeż sam tytuł powieści wskazuje, iż główną rolą pełnioną przez bohatera jest ojcostwo. Córki stają się sensem jego życia. Pozornie jego postawa wydaje się szlachetna, choć niezwykle naiwna. Pod koniec życia sam przyznaje, że to wychowanie i rozpieszczanie córek wykształciło u nich egoizm i postawę roszczeniową:
Tak, one są niewinne, mój drogi panie! Powiedz to wyraźnie całemu światu, aby ich nie szarpano z mego powodu. Wszystko to z mojej winy, przyuczyłem je deptać po sobie.
Można w jego bezgranicznym poświęceniu widzieć ideał ojcostwa; w pewnym momencie zostaje on nawet nazwany „wiekuistym ojcem” , co stanowi wyraźną aluzję do Boga Ojca. Sam Goriot mówi:
(...) to jakieś wewnętrzne drganie, które wszędzie rozlewa ciepło. Słowem, żyję trzykrotnie. (...) Kiedy zostałem ojcem, zrozumiałem Boga.
Wskazuje to na przynależność uczuć Goriota do porządku sacrum, uświęca je. Tak też najczęściej bywa interpretowana powieść Balzaka – jako dramat o bezgranicznym poświęceniu i okrutnym wykorzystaniu kochającego ojca przez nieczułe córki.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  cytaty
2  Ojciec Goriot - streszczenie szczegółowe
3  Eugeniusz Rastignac – droga do kariery



Komentarze
artykuł / utwór: Goriot – charakterystyka




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: